📜حکمت 29

🔹إِذَا كُنْتَ فِي إِدْبَارٍ وَ الْمَوْتُ فِي إِقْبَالٍ، فَمَا أَسْرَعَ الْمُلْتَقَى

🔸هنگامى كه تو زندگى را پشت سر مى گذارى و مرگ به تو روى مى آورد، پس ديدار با مرگ چه زود خواهد بود.

✍️شرح حکمت:

⏳امام(عليه السلام) در اين جمله حکمت آميز در مورد سرعت گذشت عمر و فرارسيدن لحظات مرگ به همگان هشدار مى دهد  برای فهم بهتر این روایت به روایت زیر توجه کنید:

امام صادق عليه السلام فرمودند: حضرت نوح عليه السلام دو هزار و سيصد سال عمر كرد. هشتصد و پنجاه سالِ آن را پيش از آن كه برانگيخته شود، نهصد و پنجاه سال را به دعوت قومش پرداخت و پانصد سال پس از آن كه از كشتى فرود آمد و آب، فروكش كرد و شهرها را ساخت و فرزندانش را در آبادى ها اسكان داد.

سپس ، مَلَك الموت، نزد او كه در گوشه آفتاب نشسته بود، آمد و گفت: سلام بر تو!

نوح عليه السلام جواب سلامش را داد و گفت: «براى چه آمده اى، اى ملك الموت؟»

گفت: آمده ام كه جان تو را بگيرم.

نوح عليه السلام گفت: «اجازه بده كه از آفتاب به سايه بروم».

ملك الموت گفت: باشد.

☀️نوح عليه السلام به سايه رفت و سپس گفت: اى ملك الموت! اين همه عمرى كه در دنيا سپرى كردم ، همانند اين رفتنم از آفتاب به سايه بود . حالا مأموريتت را اجرا كن».

ملك الموت نيز جان نوح عليه السلام را گرفت. 

📚منبع : كافي : ج 8 ص 284 ح 429