📌فردی به امام صادق عليه السلام گفت: نجاشى (والی اهواز) مالیاتی برای من وضع کرده که از عهده اش بر نمی آیم، لطفا نامه ای به او بنویسید و سفارش مرا بکنید. 

امام صادق عليه السلام هم به او چنين نوشت: «به نام خداوند بخشنده بخشايشگر، برادرت را شادمان كن تا خداوند، تو را شادمان كند».

📩 آن فرد نامه را به نجاشی رساند و به او گفت: اين نامه امام صادق عليه السلام است. نجاشی نامه را بوسيد و گفت : حاجتت چيست؟ پاسخ داد: مالياتى در دفتر تو . گفت : چه مقدار است؟ پاسخ داد: ده هزار درهم . دفتردارش را صدا زد و به او دستور داد تا آن را از جانب او بپردازد و نام وى را از آن خارج گرداند و معادل آن رقم را به عنوان پرداختى سال آينده براى او ثبت نمايد.

😊سپس به او گفت : خوش‌حالت كرده‌ام؟ گفت : آرى.

 بعد دستور داد  تا مركب سوارى و كنيز و غلامى به همراه يك دست لباس به او بدهند . هر بار نيز مى‌گفت : آيا تو را شادمان كرده‌ام؟ و او پاسخ مى‌داد : آرى. 

 هر بار كه وى مى‌گفت : «آرى»، هدایای بیشتری به او می داد.

🎁سپس گفت: «فرش این خانه را که بر روی آن نامه امام صادق مولایم را دریافت کردم نیز جمع کنید و به این مرد بدهید.» سپس گفت: «در آینده، هر گاه حاجتی پیدا کردی، نزد من بیا.»

📚منبع :الكافي : ج ۲ ص ۱۹۰ ح ۹ ، تهذيب الأحكام : ج ۶ ص ۳۳۳ ح ۹۲۵ ، الاختصاص : ص ۲۶۰ ، بحارالأنوار : ج ۷۴ ص ۲۹۲ ح ۲۲ .